Per 1 april sluit de winteropvang voor daklozen in Amsterdam. Sinds twee jaar stelt de gemeente in een vaste periode de winteropvang open voor mensen die geen alternatieve slaapplek hebben. Iedere nacht slapen hier tussen de 200 en 300 mensen. Belangenbehartigers van dak- en thuislozen schatten dat door de sluiting van de opvang 100 tot 150 kwetsbare mensen direct op straat zullen belanden, en ook niet ergens tijdelijk op andere (precaire) slaapplekken terechtkunnen. Voor komende donderdag heeft GroenLinks een debat aangevraagd, waar de partij voorstellen doet om laagdrempelige opvang ook na 1 april te garanderen.

GroenLinks heeft altijd gepleit voor een permanente openstelling van de winteropvang en is trots op het feit dat Amsterdam als enige gemeente deze voorziening kent. Maar GroenLinks wil de opvang nu 365 dagen per jaar openstellen. Raadslid Femke Roosma: “Mensen hebben recht op een dak boven hun hoofd. Ook in de periode van 1 april tot 1 december. Buitenslapen brengt mensen in gevaarlijke en ongezonde situaties en schaadt de menselijke waardigheid.” Ook het internationaal recht stelt dat mensen hier recht op hebben. Roosma: “Er ligt een glasheldere uitspraak van de ECSR (Europees Comité voor Sociale Rechten) waarin wordt gesteld dat overheden eraan gehouden zijn laagdrempelige sobere opvang (bed, bad, brood) te bieden aan iedereen die geen alternatief heeft.”

Werken aan herstel met laagdrempelige opvang
Amsterdam biedt ook nachtopvang voor daklozen, maar daarvoor geldt de eis dat mensen ‘in traject’ moeten. Roosma: “Veel van de kwetsbare mensen schrikt de zorgbureaucratie van een traject zo erg af, dat ze liever buitenslapen. Ook zijn trajecten moeilijk toegankelijk voor de mensen die geen verslaving of GGZ-problematiek hebben. Wij zijn ervan overtuigd dat je veel beter kunt werken aan herstel als mensen een dak boven hun hoofd hebben en dat laagdrempelige opvang, zonder eisen, daarom nodig is.”

Na 85 jaar moet Kindervakantiekamp De Duinrakkers stoppen met het organiseren van vakanties voor kinderen in Amsterdam Noord. Het vakantiekamp ontving een kleine subsidie van 35.000 euro, maar door de bezuinigingsdrift van dit college op sociale voorzieningen, valt zelfs deze nu weg. Hierdoor kan het kamp het hoofd niet langer boven water houden. Voor vele kinderen, waaronder veel kinderen uit minimagezinnen, betekent dit dat zij niet langer op vakantie kunnen.

GroenLinks, de PvdA en de SP ondervraagden vanmiddag de wethouder hierover. Femke Roosma: “Het is eigenlijk te gênant voor woorden dat het college deze kleine subsidie weg bezuinigt, terwijl er tegelijkertijd miljoenen euro’s voor armoedebeleid en onderwijs niet worden besteed.” De bezuiniging op dit kamp komt niet voort uit financiële noodzaak, maar uit een politiek besluit om te bezuinigingen op subsidies. Roosma: “Dat maakt het extra zuur. Een kleine bijdrage aan dit vakantiekamp betekent veel voor deze kinderen die anders in de zomer de stad niet uitkomen.”

Het gaat hier niet alleen om kinderen uit minimagezinnen, maar ook om kinderen uit gezinnen die weliswaar officieel niet onder het minimum vallen, maar ook niet veel te besteden hebben. Roosma: “Het is belangrijk dat de vakantiekampen toegankelijk blijven voor kinderen uit alle inkomensgroepen. Kinderen die niet uit een minimumgezin komen, hebben vaak geen alternatief en het is bovendien belangrijk dat kinderen uit verschillende inkomensgroepen met elkaar op vakantie kunnen blijven gaan.”
​
De behandeling in de commissie leidde helaas vooralsnog niet tot een oplossing voor de Duinrakkers.

Bij het vaststellen van de plannen voor mantelzorgondersteuning en informele zorg vorige week in de gemeenteraad, is op initiatief van GroenLinks 150.000 euro extra uitgetrokken voor het ondersteunen van mantelzorgers en informele zorgverleners van migrantenouderen en cliënten.

Voor de zomer besloot de coalitie de subsidie voor CABO, het netwerk dat zorgvrijwilligers en mantelzorgers van migranten ondersteunt, weg te bezuinigen. GroenLinks is fel tegenstander van deze bezuiniging. Femke Roosma, woordvoerder zorg: “Er wordt zo hard bezuinigd op zorg en we vragen steeds meer van mantelzorger. Het is daarom onbegrijpelijk dat de coalitie ervoor kiest om juist organisaties die informele zorgverleners en mantelzorgers ondersteunen, te korten. Helemaal omdat het hier ging over een groep mantelzorgers die nauwelijks profiteert van het gemeentelijke aanbod voor mantelzorg ondersteuning: migrantenouderen en cliënten.”
​
GroenLinks diende daarom afgelopen week een voorstel in om juist mantelzorgers van migrantenouderen en cliënten beter te ondersteunen. De motie, die 150.000 euro uittrekt voor dit soort vrijwilligersinitiatieven, kon op steun rekenen van een meerderheid van de raad. Roosma: “Ik ben blij dat het gelukt is om het eerdere besluit dat zo slecht uitpakte voor deze kwetsbare groep ouderen, nu deels terug te draaien.”

SP, GroenLinks en PvdA willen dat de gemeente maatwerk gaat leveren als het gaat om huishoudelijke zorg aan huis. Door de bezuinigingen van het Rijk op de thuiszorg krijgen zorginstellingen minder geld van de gemeente voor de thuiszorg. Zoals het nu gaat leidt dat volgens GroenLinks, SP en PvdA regelmatig tot onduidelijkheid over hoeveel zorg geleverd moet worden per cliënt.

Maatwerk is nodig
“Wij willen dat er maatwerk wordt geleverd zodat zorg terecht komt waar het nodig is,” aldus GroenLinks-raadslid Femke Roosma, SP-raadslid Nelly Duijndam en PvdA-raadslid Maarten Poorter.
Als gevolg van Rijksbezuinigingen, krijgt de gemeente sinds dit jaar fors minder geld voor huishoudelijke zorg. Amsterdam lost deze bezuinigingen op door niet meer te bepalen hoeveel uur zorg iemand krijgt, maar door te bepalen dat elk huis ‘schoon en leefbaar’ moet zijn. Roosma: “Dat is zo’n vage omschrijving, de praktijk is weerbarstiger. Voor iemand met astma moet het huis veel schoner zijn dan voor iemand zonder astma. Als we hier niet een preciezere definitie van maken, loop je het risico dat zorgorganisaties de kantjes er vanaf gaan lopen. Zo komt het geld niet terecht waar het moet, namelijk bij de hulpbehoevende Amsterdammer.”

Controleer op nakomen afspraken
Een andere verandering is dat cliënten na een zorgaanvraag een zogenoemd ‘keukentafelgesprek’ krijgen. Het is de bedoeling dat tijdens zo’n gesprek wordt gekeken óf en welke zorg gedaan kan worden door het netwerk van de zorgbehoevende, of door vrijwilligers. Uit gesprekken van de SP, GroenLinks en PvdA met cliënten blijkt dat het keukentafelgesprek in de praktijk veelal lopendebandwerk is en dat er weinig aandacht is voor de persoonlijke situatie en voor het uitvoeren van de gemaakte afspraken. Duijndam: “Dat is niet de bedoeling. Wij willen dat er goede aandacht is van een zorgmedewerker met verstand van zaken. Vervolgens is het belangrijk dat er controle op is of de afspraken wel worden nagekomen. We mogen hulpbehoevende Amsterdammers niet aan hun lot overlaten.”

Zorg vormgeven met mantelzorgers
Verder moet volgens GroenLinks, SP en PvdA garanties komen dat de zorg daadwerkelijk wordt vormgegeven en uitgevoerd samen met mantelzorgers en het netwerk van de cliënt, en dat in geval van problemen het wijkzorgteam wordt betrokken. PvdA-raadslid Maarten Poorter: “Cliënten hebben recht op de best mogelijke kwaliteit. Daarbij hoort ook dat thuiszorgorganisaties goed samenwerken met mantelzorgers en vrijwilligers. Als er problemen worden gesignaleerd bij een cliënt moeten deze goed worden doorverwezen naar het wijkzorgteam of de huisarts.”

Tijdens de behandeling van de begroting sprak GroenLinks-raadslid Femke Roosma over de keuzes die het college maakt in de begroting. Hoewel de coalitie spreekt over een ‘saaie begroting’, is dit voor haar allerminst het geval. Er wordt bezuinigd op de afvalketen, zorgsubsidies en het ambtelijke apparaat. Zo staat - of ontbreekt - in de begroting veel meer dat tot de verbeelding spreekt. Het enige saaie uit de begroting is de term RVE.

“Dit is een saaie begroting”, jubelden de wethouder, met de coalitiepartijen voorop. Saai lijkt steeds meer een deugd te worden in dit huis: hoe saaier hoe beter.
Twee vragen komen dan bij mij op: ten eerste, waarom is saaiheid eigenlijk goed? En is het eigenlijk allemaal wel zo saai als het college wil doen voorkomen?
Waarom saaiheid goed is, heb ik lang over nagedacht, daar ben ik niet uitgekomen. Politiek moet niet saai zijn, politiek moet een ideeënstrijd zijn. Als het saai is, betekent het dat de ideeën op zijn. Alsof de wereld af is. Alsof Amsterdam af is. En dat dat niet zo is, zien we dagelijks om ons heen.
Ook het nut van een saaie begroting zie ik eigenlijk niet. Een begroting legt de financiële fundamenten voor het politieke beleid voor het komende jaar. Een beleidsarme begroting is eigenlijk een beleidsarm jaar.

Is het allemaal wel zo saai?
Is het saai dat de schuld toeneemt met 1,7 miljard euro? Voor D66 en de VVD zou dat het niet moeten zijn. D66 voerde er een felle campagne op: de schuld zal worden teruggedrongen, stelden zij.
Na anderhalf jaar stadsbestuur is die schuld fors toegenomen. En niettemin stelt de wethouder der Financiën in de begroting dat de schuld “houdbaar” is. Daar is toch wel een grote ballon doorgeprikt.
Wethouder Kock stelde, met de woorden van de linkse activist David Graeber, zelfs dat het eigenlijk wel mooi is dat Amsterdam iets minder slavendrijver is geworden (Amsterdam heeft minder schulden uitstaan) en iets meer slaaf.
Samen met de wethouder ben ik dus wel een beetje trots, dat de schuld enerzijds houdbaar is, maar dat dit college feitelijk meer haar verantwoordelijkheid neemt om te investeren. Bijvoorbeeld in schoolgebouwen en grond voor huizen. En dat alles tegen de wens van de grootste coalitiepartij in.
Nog zo iets, dat saai lijkt, maar het niet is. Het niet doorrekenen van de nominale compensatie voor subsidies. Organisaties lopen al jaren op hun tandvlees. Een effectieve bezuiniging van tien procent in de afgelopen jaren, omdat wij deze gemakkelijke bezuinigingen inboeken. Dat kan niet langer. De Blijf Groep kwam al in de problemen met voldoende crisisbedden voor vrouwen die slachtoffer zijn van huiselijk geweld. Ik hoop oprecht dat we hier volgend jaar niet nog een schep bovenop doen.

College bezuinigt op afvalketen
Verstopt, achter een incidenteel cadeautje van 800.000 euro voor het schoonmaken in de stad, zit ook een grote bezuiniging op de afvalketen. Een bezuiniging ja, in plaats van een verduurzaming. Geen investering in recycling maar een bezuiniging van 3,6 miljoen en nog eens 15 miljoen. Omdat rechtse partijen, na de afvalsubsidie het tarief nog verder willen verlagen. Een gemiste kans, en de stad zal het merken. De VVD wil schoon heel veilig voor dumpprijzen.

Verdere bezuinigingen
Deze begroting bevat ook de vertalingen  van de eerste tranche aan subsidiebezuinigingen, inkoop en een stad een opgave.

• Subsidies: een zwembad voor zwaar gehandicapten dat sluit, subsidies voor belangenbehartigers van cliënten en patiënten, en de grote generieke korting die stadsdelen doorvoeren op budgetten die in de buurt besteed zouden moeten worden
• En er is een forse bezuiniging op het ambtelijk apparaat dat al overbelast is (medewerker-waarderingsonderzoek).
• Door de bezuinigingen op inkoop moest er weer aanbesteed worden in de zorg.

Feitelijk zijn we nu zo ver dat er per saldo bezuinigd wordt op zorg. En dan heb ik het niet over de Rijksbijdrage. Ja, Amsterdam compenseert, maar aan de andere kant van de streep gaat het geld voor zorg er even goed weer af.
Voor deze organisaties en instellingen is deze begroting allerminst saai.

Wat in de begroting niet staat
Want de afgelopen weken zijn we tegen verschillende zaken aangelopen die níet in de begroting staan:

• Een tegenvallend verdeelmodel voor de bijstandsmiddelen, waardoor Amsterdam er tientallen miljoenen op achteruit gaat. Erger dan verwacht.
• De kosten voor de opvang van vluchtelingen en huisvesting en integratie van statushouders? Had dit er niet al in moeten staan?
• Financiering  voor de winteropvang van daklozen en voor bed bad en brood

En er komen nog een aantal beleidsontwikkelingen aan:

• Verdere implementatie van de bezuinigingen op de organisatie.
• De duizend woningen die beloofd zijn voor kwetsbare groepen
• Het nieuwe erfpachtstelsel?

Ik hou mijn hart vast voor de Voorjaarsnota 2016.

​Is er dan niks saai in deze begroting?
Jawel, de term RVE (resultaat verantwoordelijke eenheid). Vreselijk saai. Ik heb begrepen dat zo ongeveer het hele apparaat af wil van deze term. Daarom nog een oproep aan de collega’s: verlos onze ambtenaren van de RVE.

GroenLinks Amsterdam roept de gemeente op te investeren in de fysieke en sociale toegankelijkheid van de stad. Bij de begrotingsbehandeling 2016 stelde raadslid Femke Roosma voor één miljoen euro vrij te maken voor een Toegankelijkheidsfonds, waarmee de grootste knelpunten aangepakt gaan worden.

Sinds 2013 heeft Amsterdam een Plan van Aanpak Toegankelijkheid, dat er kwam op initiatief van GroenLinks en belangenbehartigers. Het plan wil de grootste knelpunten op het gebied van toegankelijkheid aanpakken, zoals het beter gebruik maken van blindegeleidelijnen en het rolstoeltoegankelijk maken van bushaltes en trams en van monumentale gebouwen. Ook is aandacht voor de sociale toegankelijkheid zodat  mensen met een fysieke of psychische beperking zich meer welkom voelen in de stad. Binnenkort wordt het plan geüpdatet.

Plan lijdt onder gebrek aan geld
Femke Roosma: “Het is mooi dat Amsterdam aandacht heeft voor toegankelijkheid, maar het probleem is dat de gemeente nooit geld heeft vrijgemaakt voor de uitvoer van dit plan. Hierdoor blijven dingen onnodig lang liggen.” Het Toegankelijkheidsfonds moet deze financiële nood nu oplossen.
 
​“Het kan niet zo zijn dat de overheid aan de ene kant stelt dat mensen meer moeten participeren en meer zelfredzaam moeten zijn, terwijl aan de andere kant blokkades worden opgeworpen. Investeren in fysieke en sociale toegankelijkheid is echt een voorwaarde voor participatie. De gemeente moet dit nu oppakken,” stelt Roosma.

De wethouder erkent dat het Plan van Aanpak Toegankelijkheid lijdt onder een gebrek aan geld, hij steunde gisteren de oproep van GroenLinks om hierin te investeren.

Vandaag hebben GroenLinks en D66 in een spoeddebat de problemen over het persoonsgebonden budget (PGB) in Amsterdam aangekaart. Er gaat volgens de partijen iets goed mis bij een kleine groep kwetsbare Amsterdammers die dagbesteding nodig hebben, maar dit niet in een groep kunnen doen vanwege de vele prikkels. De partijen riepen wethouder Van der Burg op in actie te komen. In sommige gevallen kunnen de mensen namelijk niet meer zelf kiezen voor de zorg die het beste bij hun past.


Kleine groep wordt zwaar getroffen

Het gaat bijvoorbeeld om mensen met zware autisme. Voorheen konden zij ervoor kiezen om de dagbesteding in te vullen door een familielid, met behulp van een PGB. Nu wordt tijdens keukentafelgesprekken tegen deze Amsterdammers gezegd dat een PGB niet mogelijk is bij zwaardere vormen van dagbesteding. GroenLinks-raadslid Roosma: “Hierdoor krijgen mensen niet de zorg die zij nodig hebben. In Amsterdam willen we mensen zoveel mogelijk eigen regie geven over hun zorg, het PGB is daarvoor juist bedoeld. Er moet dus snel ingegrepen worden door de wethouder.”

Problemen nu aanpakken

GroenLinks en D66 hebben begrip voor de aanloopproblemen in de wijkteams. Een grote wijziging als deze kan niet in één keer goed gaan. D66-raadslid Kaya: “Maar we moeten wel snel en adequaat reageren als we problemen constateren. Dit komt niet overeen met de afspraken die hierover gemaakt zijn. Wij hebben de wethouder gevraagd specifiek naar deze mensen te kijken, waarvoor dagbesteding in een groep geen optie is. Daarbij moet de inzet van een PGB altijd mogelijk blijven.”  De wethouder heeft aangegeven naar de verschillende casussen te kijken en te onderzoeken of er in het proces iets is mis gegaan. Het is volgens hem ook de bedoeling dat PGB’s ingezet kunnen worden voor individuele dagbesteding.

Dit artikel verscheen in het Parool van 31 juli 2015

TEKST: ELISA HERMANIDES

Het is moeilijk te geloven dat ze bestaan: politici die politiek bedrijven puur en alleen om hun idealen na te jagen. Die niet het debat aangaan ter meerdere glorie van zichzelf, maar om de positie van de zwakkeren in de samenleving te verbeteren. Die zo bescheiden zijn, dat in elke derde zin het woord 'sorry' voorkomt. Zo'n politica is GroenLinks-raadslid Femke Roosma. Sinds ze in 2010 in de Amsterdamse gemeenteraad kwam, heeft ze zich ontwikkeld tot een factor van belang. Samen met voorman Rutger Groot Wassink is ze verantwoordelijk voor een koerswijziging van het Amsterdamse GroenLinks, waarbij op talloze fronten afstand wordt genomen van de politieke keuzes van de vorige fractie. Waar GroenLinks voorheen bereid was tot compromissen en het geen probleem vond om samen te werken met de VVD, is het geluid nu onvervalst links. VVD-wethouder Eric van der Burg: "Haar fanatisme maakt dat ze eigenlijk geen GroenLinkser is, maar een intellectuele SP'er." Hoe werd een verlegen meisje uit Friesland een spil in de Amsterdamse gemeenteraad die door elke wethouder serieus wordt genomen?


Roosma groeide op in het Friese Buitenpost, als oudste dochter van een steenhouwer. Op de lagere school was ze stilletjes. "Ze zei alleen wat als haar iets werd gevraagd," zegt vader Jaring Roosma. Toen hij voor de grap zei dat ze misschien maar de eerste vrouwelijke minister-president moest worden, werd ze lid van de leerlingenraad. "Geleidelijk ontdekte ze dat ze van alles te melden had."

Op haar achttiende vertrok ze naar het grote Amsterdam om politicologie te studeren. Ze nam wel haar knuffelbeertje mee. Broer Jelmer: "Die heeft ze nog jaren bij zich gehad. Ook na haar achttiende."

Al snel werd Roosma actief voor de Centrale Studentenraad van de UvA. In eerste instantie vond Jasper Groen - nu fractiegenoot, toen betaald medewerker van de studentenraad - haar vooral 'schattig'. Al snel bleek ze veel meer te zijn. "Ik leerde haar kennen als slim, betrokken en ijverig. Anders dan de andere ambitieuze studenten was ze niet aan het toeteren."


Roosma slaagde erin veel toezeggingen te krijgen van de toenmalige voorzitter van het college van bestuur, Karel van der Toorn. Maar achteraf viel tegen wat daarvan terechtkwam. Hetzelfde overkwam haar later een paar keer bij wethouder Van der Burg, zegt Groen. "Ik denk weleens dat ze daardoor wat harder en cynischer is geworden."

Gesmeerde tandemGroen probeerde Roosma al vroeg te strikken voor GroenLinks, maar ze hield de boot lang af. Aangezien haar vader een vierde generatie sociaaldemocraat is en er met kerst thuis altijd rode liederen in plaats van kerstliederen werden opgezet, lag het wellicht voor de hand dat ze voor de PvdA zou kiezen. Maar daarvoor heeft ze te weinig met het establishment, zegt haar vader. "De PvdA zat in Amsterdam jaren op het pluche. Daar kon ze haar ambities niet kwijt."

Eenmaal bij GroenLinks rees haar ster snel. Hoe snel werd duidelijk toen ze zich in 2009 kandidaat stelde voor de gemeenteraad. Roosma kon zelf niet aanwezig zijn om haar kandidatuur te verdedigen, maar maakte ter vervanging een filmpje. Groen: "Normaal gesproken wordt het je aangerekend als je zelf niet verschijnt, maar haar gefilmde toespraak overtuigde. Vooral de memorabele uitspraak: een rode meid is een parel in de klassenstrijd." Op de kandidatenlijst kwam ze terecht op plek tien, waardoor ze in 2010 duoraadslid, die de echte raadsleden assisteert, kon worden.


Ondertussen deed ze naast haar master sociale wetenschappen ook een master in de filosofie en bemachtigde ze in 2010 een promotieplek aan de Universiteit van Tilburg. Haar politieke interesse ligt dicht aan tegen haar wetenschappelijke werk, dat zich concentreert op de legitimiteit van de verzorgingsstaat.

In 2014 werd ze raadslid. Als vicefractievoorzitter vormde ze al snel een gesmeerde tandem met Groot Wassink. Zij inhoudelijk, vriendelijk en betrokken, hij rap van tong, geslepen en hard. Beiden: fanatiek links. Ze is de regelaar van de fractie. Ook vrienden doen graag een beroep op haar regelkunst. Vriendin Daphne van Meurs: "Ze is heel precies. Op gezamenlijke vakanties hield zij altijd precies bij wat iedereen uitgaf voor de groep."


Roosma doet de portefeuilles Zorg en Financiën, waarbij ze vaak de enige is die documenten tot in detail heeft doorgenomen. En ze weet het politieke spel slim te spelen. Van der Burg: "Ze weet altijd waarover ze praat en ze zoekt de verbinding om zaken voor elkaar te krijgen. Wat haar ook siert, is dat ze anderen prijst als ze een succes behalen."

Als een echte rode meid kent ze haar klassiekers. Ze kan een stevige discussie voeren over of het nu sociaal- democraat Jelle Troelstra of Domela Nieuwenhuis was die het bij het rechte eind had. Ook op dat punt klikt het goed met historicus Groot Wassink.

VerantwoordelijkheidsbesefVolgens Van der Burg kwam het door Roosma dat de groen-liberale coalitie met D66 en de VVD er vorig jaar niet kwam. "Het liep stuk doordat zij een kleine lastenverlichting niet aan haar achterban wilde verkopen. Ze kon niet leven met een compromis. Dat is jammer, want als je iets wilt bereiken, moet je ook rotdingen kunnen slijten aan je achterban."

Volgens Groot Wassink is dat onzin. "Natuurlijk had zij moeite met de keuze voor de VVD, maar zij is niet de kwade genius achter het klappen van de onderhandelingen. Het eindbod van D66 hebben wij als fractie unaniem afgewezen."


Misschien is het haar vriendelijkheid die Roosma maakt tot een van de best ingevoerde raadsleden. Wie neemt zo'n lief GroenLinksmeisje niet in vertrouwen? Alleen de pittige D66'er Meltem Kaya moet weinig van haar hebben, en dat gevoel is wederzijds. Toen Kaya een keer suggereerde dat Roosma onrust had lopen stoken en zo kwetsbare mensen in paniek had gebracht, leek de altijd zo redelijke Roosma te koken. Als er iets is waar ze niet tegen kan, is het als kwetsbare mensen onrecht wordt aangedaan. Vriend Hendrik Folkert: "Ze voelt met hart en ziel mee met die mensen. Als ze hun situatie niet kan verbeteren, kan dat haar met haar grote verantwoordelijkheidsbesef zwaar vallen." Van der Burg: "De tranen kunnen haar letterlijk in de ogen staan als ze leed ziet dat ze niet weg kan nemen."

Dat ze ook hard kan zijn, bleek bijvoorbeeld toen Roosma niet aarzelde om Van der Burg aan te vallen via Het Parool, toen uit een onderzoek van adviesbureau PwC was gebleken dat de wethouder - ondanks dat hij anders had beweerd - de hulp bij het huishouden op een klassieke, en dus commerciële, manier had aanbesteed. Van der Burg was not amused. "Als je Femke ziet, denk je wat een lief aardig meisje. Dat klopt deels, want ze is erg integer, maar ze is ook ontzettend fanatiek."

D66-leider Jan Paternotte: "Ze bijt zich vast als een piranha." Wat Groot Wassink betreft, mag Roosma juist nog wel wat harder worden. "Dat sorry zeggen, daar moet ze echt mee stoppen."


De combinatie van twee loopbanen en veel ambitie, wordt Roosma ook weleens te veel. "Relativeren vindt ze lastig," zegt haar broer. In haar spaarzame vrije tijd vaart ze graag met vrienden door de grachten. En ze heeft een voorliefde voor de Tour de France. Vriend Folkert: "Ze sluit zich dan op om die op de voet te volgen."

Inmiddels heeft Roosma haar proefschrift ingeleverd en gaat ze verder als postdoc. De grote vraag is of ze uiteindelijk zal kiezen voor de politiek of de wetenschap. Volgens Groot Wassink is de politiek voor haar geen roeping. "Ze beschouwt zichzelf meer als wetenschapper." Van der Burg beaamt dat. "Zij bedrijft politiek om het onrecht in de wereld te bestrijden, niet om in Den Haag terecht te komen."

Haar vader denkt dat ze alleen een nieuwe stap maakt in de politiek als haar dat gevraagd wordt. "Ze dringt zich niet uit zichzelf op de voorgrond."

Wat ze ook kiest, zegt vriend Folkert, haar andere passie zal ze met zich mee dragen. "Nooit zal Femke een politica worden zonder diepgang of een wetenschapper zonder maatschappelijk gevoel."

Volgens SP-raadslid Peter Kwint en GroenLinks-raadslid Femke Roosma moet de gemeente Amsterdam de gevolgen van de landelijke kostendelersnorm onderzoeken en mensen die er slachtoffer van worden snel te hulp schieten. De kostendelersnorm houdt in dat mensen die in huis wonen met andere volwassenen gekort worden op hun bijstand. Ook als deze andere volwassenen zelf geen inkomen hebben. Dit heeft grote gevolgen voor de inkomens van deze huishoudens, maar zorgt er ook voor dat mensen hun familie op straat moeten zetten om rond te komen.

Lees hier meer over de kostendelersnorm
"Werklozen worden mogelijk bij hun familie uit huis gejaagd om kortingen te voorkomen. Maar wachtlijsten voor woningen zijn enorm en ook voor de maatschappelijke opvang zijn wachtlijsten. We willen dat Amsterdam deze mensen volgt en waar mogelijk helpt," aldus SP-raadslid Peter Kwint.

GroenLinks-raadslid Femke Roosma: "We zien nu al dat gezinnen die op straat komen te staan, niet meer bij familie aankloppen vanwege de kostendelersnorm. Gezinnen komen hierdoor in de crisisopvang en jongeren worden uitgeschreven. Dit is enorm schrijnend en leidt ook nog tot hogere maatschappelijke kosten."

De kostendelersnorm is onderdeel van de nieuwe landelijke bijstandswet waar SP en GroenLinks zich eerder al tegen verzetten. De partijen vragen van het stadsbestuur de Amsterdamse gevolgen in kaart te brengen, waar mogelijk mensen te helpen en de resultaten van het onderzoek met PvdA-staatssecretaris Klijnsma te delen, in de hoop haar op andere gedachten te brengen.

Meer lezen190jpkwintroosma.pdf Schriftelijke vragen kostendelersnorm

Zojuist is de tweede termijn van de voorjaarsnota besproken in de gemeenteraad. Financieel woordvoerder Femke Roosma had de volgende bijdrage:

Voorzitter, ruim een half jaar geleden bespraken we de eerste begroting van deze coalitie, en hier is dan de eerste voorjaarsnota. Waar mijn fractie een half jaar geleden veel kritiek op had was de uitwerking van de begroting. De uitgaven waren nauwelijks onderbouwd, maar belangrijker ook de bezuinigingen – in coalitiejargon ombuigingen – waren niet ingevuld. Het college zou aan de slag gaan met een “vitale aanpak en in een inspirerend proces” herinner ik mij nog. Vraag aan het College: was het proces vitaal en inspirerend? Er werd beterschap beloofd, en eerlijk is eerlijk, dat is er gekomen. Er ligt een degelijke voorjaarsnota, waarin met name de bezuinigingen van deze coalitie glashelder zijn uitgewerkt. Daarvoor complimenten.


Maar die glasheldere uitwerking toont direct waarom mijn fractie zo bevreesd was voor de holle frasen ‘slagvaardige overheid’ en ‘doelmatige subsidies’. Want de invulling daarvan is pijnlijk. Daar kan niemand om heen. Een bezuiniging op subsidies die de stad in de haarvaten van het sociale domein treft. En de bezuiniging op de organisatie die 350 fte en nog veel meer arbeidsplaatsen kost

Niet om de financiën op orde te brengen, zoals D66 suggereerde. Omdat Amsterdam er slechter aan toe zou zijn dan Oezbekistan… Nee, voor politieke keuzes. Om grote zakken geld te verschuiven, omdat het Anders moet in de stad. Dat mag uiteraard, maar laat het hier klip en klaar zijn: dit zijn niet de politieke keuzes van GroenLinks.

U kent mijn argumenten inmiddels. Tijdens de verbouwing van het huis – om die metafoor maar weer eens te gebruiken – moet je niet de dragende muren afbreken. Maar op die dragende muren wordt flink gebeukt:

• 14 verandertrajecten lopen er tegelijkertijd, de organisatie staat onder grote druk. Maar de coalitie doet er 8 nieuwe bestuursopdrachten en 160 miljoen aan bezuinigingen bij.
• Read my lips, zei Pieter Litjens. Er komt geen nieuwe reorganisatie. Geen grote, nee, maar een tiental kleine… Een pakket aan reorganisatietjes.
• Het Jaarrekeningtraject verliep eufemistisch “stroef”, cijfers konden niet geleverd worden. Maar  bij de RVE Financiën wordt 10% weggesneden. Brengt dat de financiën op orde?
• De decentralisaties landen in de stad, met grote tekorten, met name in het collectief welzijn, zo rekent ook het college voor… Maar vrijwilligersorganisaties, in zorg en welzijn, de zo geprezen informele zorg, verliezen subsidies. Over dragende muren gesproken.
• 600 mensen wachten op een plek voor beschermd wonen, maar er wordt 4.4 miljoen gekort, met nog een dreigende Rijksbezuiniging in het verschiet.
• Daklozen worden weggestuurd bij de maatschappelijke opvang. Want die is overvol. De wachtlijst is 10 maanden. Maar er wordt 3 miljoen gekort.

Omdat het zware tijden zijn? Nee. De stad is rijk. Het college neemt zelfs stelposten voor nog niet ingevulde wensen: oplopend naar 15 mln euro struc.
Genoeg geld om de pijn van de organisaties wat te verzachten. Maar doet het college niet. Omdat deze coalitie wíl bezuinigen op subsidies. Een politieke keuze.

Voorzitter, dit zijn niet de keuzes van GroenLinks.

Nog zo’n politieke keuze van deze coalitie: het aflossen van stadsschuld. Een peperduur ideologisch project van D66.
Onnodig. De schuldpositie van de stad is gezond. Het renterisico dragen we met gemak. Alle parameters staan op groen.

En toch heeft de coalitie besloten er 40 miljoen in te steken. Alleen al dit jaar.
Veertig miljoen euro wordt dit jaar aan schulden afgelost. Niet omdat het moet, nee, allerminst. Maar omdat D66 wil schermen met het feit dat zij de financien op orde brengen…

40 miljoen… Wat je daarmee kan doen… Het is:
2 jaar het armoedegeld voor de SP.
2 jaar de tekorten in de zorg gedekt
5 jaar alle subsidies op zorg en welzijn in de stadsdelen
13 jaar geen bezuiniging op dak en thuislozen
50 jaar circus Elleboog
175 jaar het netwerk van migranten ouderen overeind houden
350 jaar de vakantiekampen voor kinderen
2000 jaar de belangenbehartigers voor dak en thuislozen

Alle insprekers in de commissie zorg en commissie jeugd had je voor vier jaar hun mooie werk kunnen laten voortzetten.
Maar de coalitie kiest anders.
40 miljoen euro voor een niet bestaand probleem.

En volgend jaar, doen u het gewoon nog een keer.

Niet de keuzes van GroenLinks.

Voorzitter, GroenLinks heeft dan ook verschillende voorstellen ingediend om andere keuzes te maken. Grote voorstellen om zaken ongedaan te maken.

Maar ook kleine voorstellen, om concrete oplossingen te zoeken. Vooral voor die zaken waar een duidelijke uitleg ontbrak. Waar de logica ontbrak. Waar iedereen tegen elkaar in de wandelgangen zegt: dat is toch wel pijnlijk, of dat is niet slim.

• Bijvoorbeeld voor de fietsersbond. In de commissie was brede waardering voor de fietsverkeerskundige adviezen van de fietsersbond en dat blijkt ook uit het preadvies. We hebben ons amendement gewijzigd: geef de fietsersbond een jaar respijt en onderzoek hoe de betrokkenheid van de fietsersbond voor de gemeente geborgd blijft, bijvoorbeeld via de SRA of op andere manieren.
• We hebben voorstellen gedaan om te investeren in de basisvoorzieningen voor de WMO, juist waar de pijn zit. Waar de MKBA toont dat de gaten vallen. Ook daarvoor een accent amendement.
• Voor Circus Elleboog, waar net onlangs nog in geïnvesteerd is.
• Voor Artis, die wel kan bezuinigen, maar meer tijd nodig heeft.
• Voor CABO, de vrijwilligersorganisatie voor migranten ouderen. Die een doelgroep bereikt die niemand bereikt. Daarvoor hebben we een nieuw amendement.
• Om duidelijke voorwaarden te creëren voor de bezuinigingen op beschermd wonen en daklozenopvang. Zodat we niet weer teruggaan naar de situatie van voor 2006.
• We zijn blij dat wethouder bereid is met alle zorgorganisaties te praten die onder ‘belangenbehartiging instellingen’ vallen. Zo worden Ypsilon en de Alzheimer stichting gered, en hopelijk ook de organisaties voor dak en thuislozen BADT en MDHG. Die een half jaar geleden nog extra geld kregen.

We hopen dat de coalitie niet vast zit in een politieke deal. Dat u open staat voor oplossingen. Ruimte zoekt waar het kan. Dat bent u ook verplicht naar de organisaties waarom het gaat. Zij hebben recht op een fatsoenlijke behandeling en uitleg.

Daarnaast deden we ook zelf voorstellen:

• Voor woningen voor kwetsbare jongeren
• Voor een lokaal mediafonds

We danken het college daar voor de positieve preadviezen.

Tenslotte vraag ik uw aandacht voor het voorstel van mijn collega Groen voor een versnelde investering in LED verlichting. Die versnelde investering kan de gemeentelijke CO2 uitstoot met 22% doen verminderen. Een zeer effectieve investering. Hoog rendement per euro. Voor de economisten onder ons.
En we hebben een mooie dekking gevonden. De aflossingen op het AIF, die anders naar de algemene middelen verdwijnen (van wethouder Kock mag ik niet meer zeggen dat het AIF doodbloedt). Die aflossingen zijn nog niet belegd. En het zou zo mooi en zo terecht zijn als we daar een duurzaam doel voor zouden kunnen vinden.  Hiervoor hebben we ook een accent motie.

En we dienen twee moties in die bij het debat over Urgenda verder worden toegelicht.